f.
1. Acılaşmak.
2. mec. Dertlenmek, kederlenmek.
3. mec. Hırçınlaşmak.
“Cabuw üşün oman hiç aşşılaşma. Ne capsa, ne berse şuga razı bol da otur, de mĭ, anay ?” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Rom: v. 1. A căpăta un gust amar sau ardeiat. 2. fig. A se amărî, a se acri. 3. fig. A se zborşi; a fi gata de ceartă, a-i sări (cuiva) ţâfna.
