is.
(Fars. asman). Asuman; gök, gök yüzü. Var. asuman.
“Köpnĭ körgen bĭr kartman, / Bĭraz cırım cırlayım. / Asmandakı torgayday / Aldıñızda şırıldayım.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Rom: s. Cer, văzduh, bolta cerească.
ASMAN
A
