zf.
Aslında, esasında, doğrusu, gerçekte.
“Er bĭr sözĭñ kıymasım, temĭr tokmak. / Aslı senĭñ maksadıñ menĭ cakmak.” – (Boztorgay).
“Atka mĭnse, arslanday, tüşse töre. / Aslı özĭ, asıl caş, maga köre.” – (Boztorgay).
“Ketecek degende aslı ĭçĭm korka. Onıñ kısmetĭ o yakta tuwul …” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
Rom: adv. În fapt; în realitate.
