is.
1. Sıkıntı, endişe, huzursuzluk.
“Lakin sen şonıñ maga bolacagına dair kesenkes bĭr söz berse. Andakılarnı askıntıda taşlamayık ta.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
“Barlıklarından ayrılıp askıntı astında köp bĭr vakıt caşagan.” – (Necip H. Fazıl – Ezan Sesĭ).
2. Güçlük, zorluk; tatsızlık.
“Onıñ yazganların begenmegen vakıtnıñ kuwattakı bayları, oga türlü türlü askıntılar yasap, onı ezmege karadılar.” – (Mehmet Ablay – Okıma Kitabı IV).
Rom: s. 1. Grijă, nelinişte. 2. Neajuns, neplăcere.
