is.
Askı.
1. Üzerine herhangi bir şey asmaya yarayan nesne.
“Al kılıçnı askıdan, çek kayraknı yüzüne, / Kılıçıñ eger ak olsa, kara tüşmez közĭñe.” – (Edip Efendi – Sefername / Emel D.).
2. Pantolon bağı.
3. mec. Birine asılma, sataşma, musallat olma.
Askı asmak – Birine asılmak, musallat olmak. “Allah belân bermesĭn, karasañız da dawulcıga katĭp askı asa.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes). “Ĭçmek üçün ĭstegenĭn bĭle edĭm. Bermiycek boldım; askı asacak.” – (İsmail Ziyaeddin – Rüstem).
Türk Lehç.: Kırım. -1. – 2. asqıç3. asqı asmaq – rahatsız etmek, sataşmak;
Rom: s. 1. Cuier, agăţătoare. 2. Bretea. 3. fig. Faptul de a se lega, de a se agăţa de cineva, de a căuta ceartă; insistare, inoportunare.
