is.
(Ar. aşk). Aşk
1. Bir kimseye veya bir şeye karşı derin sevgi ve bağlılık duygusu. Curt aşkı. Dogrılık aşkı.
“… Curtımız içün balaban bĭr aşk uyandırdı. … Bĭzlerge bo imannı bergen, bo aşknı uyandırgan, bo hakikatnı añlatkan o körĭlmemĭş şiy, Dobruca’nıñ bĭrden bĭr şairı bolgan, yüksek ruhlı müderrisĭ Mehmet Niyazi efendĭnĭñ Sagış kitabıdır.” – (Necip H. Fazıl – Şair Mehmet Niyazi).
“Cüregĭmnĭ millet aşkı caga. Kazan’nıñ şaytĭp talanganın körgende kalbĭm tĭtriy.” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
2. Sevda; karşı cinsler arasındaki sevgi.
“Aktan karası geşmez. / Aşknıñ sırası geşmez. / Er cara geşer amma, / Göñĭl carası geşmez.” – (Boztorgay).
“Göñĭl bo ya, kıznı körgenĭ men oga urıla. … Aralarında, şulaytıp, aşk başlay.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Talaka, piyes).
3. Coşku, büyük arzu.
Aşk macerası – Gelip geçici olarak yaşanılan aşk. (Rom. – Aventură amoroasă).
Aşk cırlatır, dert cılatır. – Atas. Aşk yırlatır, dert ağlatır.
Rom: s. 1.-2. Dragoste, iubire; relaţie amoroasă. 3. Exaltare, înflăcărare.
