is. ve s.
Açıkgöz. Var. açıköz.
1. Aldanmayan, uyanık, becerikli.
“Aşıkköz bala yerĭnden kıymıldamay, / Şıraknı bermiy bĭrewge, awaytnı almay.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, şiir).
2. Kurnaz, işini bilir.
Awdarılgan car bolır, aşıkközler bar bolır.- Atas. Devrilen yok olur, açıkgözler var olur.
Rom: s. şi adj. 1. İnteligent, vigilent, isteţ, descurcăreţ, abil. 2. Şmecher, şiret.
