is.
Yemeklik.
1. is. Yiyecek.
2. is. ve s. Yemek için ayrılan (şey).
“Ak egĭnden yalıñız tuhumlıkman aşaytlık kaldı.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Rom: 1. Hrană, aliment, de mâncare; provizie de alimente. 2. adj. De mâncare; pentru mâncare.