AŞALATMAK (aşalatmaq) A f.Aşağılatmak. “Kabaátsĭz bĭr balanı cezalandıracak kadar özĭn aşalatacak insanlardan bolmaganın köstermek ĭstedĭ o saga.” – (Acemin Baubek – Manalı Bĭr Ders). Rom: v. A înjosi, a umili.