f.
Aşağılamak, hor görmek.
“Öz tĭlĭne inanmagan, öz tĭlĭn aşalagan, / Kalır ortalıkta, taptalır collarda da viran.” – (Necibe Şukuri – Azaplar).
Rom: v. A înjosi, a umili.
AŞALAMAK (aşalamaq)
A
Aşağılamak, hor görmek.