f.
1. İyileşmek, güzelleşmek.
“Komşısı Kenceömer’nĭ hiç çekalmay, onıñ hiç oñganın ĭstemiy, hal-ü vaktının bĭraz arüwleşkenĭn körĭp kıskana edĭ.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Uyuşmagan Ekĭ Arkadaş).
“Awalar arüleştĭ. Terekler tĭrĭliyatır. Şıbınlar uşa başladı.” – (Muratça Seit-Abdula – Tatar Tĭlĭ I).
2. (Sağlık için) İyileşmek, düzelmek.
Rom: v. 1. A se îmbunătăţi, a se ameliora. 2. A se însănătoşi, a se face bine.
