ARTKARMAK (artqarmaq) A f.Geçirmek, uğurlamak. Var. atkarmak . “Kerime (ĭşte, kapıda, arkalarından karap kalır. Bĭraz sora Seyityaya ĭşke kırer.) Artkardıñ mı cawşı akaynı ?” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık). Rom: v. A conduce (un oaspete).