ARTİYE

A
is. ve s.

Artan; arta kalan.

“Şewket pĭlĭşlernĭ alıp bĭr kenarga saldı ve raftan triçikletanı alıp Aydın’nıñ kolına tutturdı. Altı ley artiye paranı da Üsniye cengiyge berdĭ.” – (Mehmet Ablay – Okıma Kitabı IV).
Rom: s. şi adj. Rest , diferenţă; de diferenţă.
Yazar: admin