is.
(Ar. arş). Arş, arşı-âlâ; İslâm dini inanışına göre göğün en yüksek, dokuzuncu katı.
“Yernĭ köknĭ suw alsa, tĭtrep kalsak, / Arş-ı alâga çıkarmız çalışsak.” – (Çelebi Cihan – Tatarlar Yurdu).
El elden üstündĭr, ta arşkaşık. – Atas. El elden üstündür, ta arşa kadar.
Rom: s. Potrivit credinţelor islamice, al nouălea, ultimul etaj al cerului; apogeul, slava cerului.
