is.
(Ar. arefe). Arife, arefe. Var. arefe, arĭfe.
1. Dini bayramlardan önceki gün.
2. Belirli bir günün veya olayın bir önceki günü veya zamanı.
“Toy arpesĭ, akşam üstĭ. Köy cematĭ kelgen üyge, / Pĭtĭrĭp kızmet, ĭş urbasın askan şüyge.” – (Yaşar Memedemin – Anka).
Arpe günü yalan aytkannıñ bayram günĭ yüzĭ kızarır. – Atas. Arife günü yalan söyleyenin bayram günü yüzü kızarır.
Rom: s. 1. Ajunul unei sărbători religioase. 2. P. ext. Ajunul oricărui eveniment.
