is.
Taştan yapılmış harman tokmağı.
“Tobannı şıgargan son, ekĭ atnı armantaşka cegĭp kĭyĭzlemege başladık.” – (Okıma Kitabı – IV).
“Taş man dügen aylana, demetler toban bola / Ezĭle maşaklar, kuyıla bidaylar. / Armantaş başlay, añnata : bidaylarnı maşaklardan kuydım, / Armannıñ tozın dumanın sawırdım.” – (Necibe Şukuri – Azaplar).
Türk Lehç.: Kırım. – armantaş ; Nog. – tüyek ;
Rom: s. Tăvălug de treierat.
