f.
Arlanmak, utanmak.
“Baylar özlerĭnĭñ itlerĭ men külĭp oynasalar da, bĭz men bĭr söz etmege arlanalar.” – (Heyet – Okıma Kitabı V).
Rom: v. A se ruşina.
ARLANMAK (arlanmaq)
A
Arlanmak, utanmak.