f.
Arılamak, temizlemek.
“Er wakıt öz awızıman aytalmagan şiylernĭ şo batırlarıñ yardımıman ve bütün kabaátnĭ onlarnıñ üstĭne atıp cüregĭn boşatkan, köz yaşların sürtĭp göñĭlĭn arılagan.” – (Nevzat ve Nermin Yusuf – Nasrettin Hoca).
Türk Lehç. : Kazan. – arulau; Moğ. – arigulah, ariulah; arilah, arilgah;
Rom: v. A curăţa , a purifica.