s.
Argın; yorgun, bitkin.
Yorgın argın – Çok yorgun. “Ümĭtlerĭn üzĭp yorgın argın köylerĭne kaytkanlar.” – (Boztorgay).
Rom: adj. Obosit, istovit, ostenit, trudit.
ARGIN2 (arğın)
A
Argın; yorgun, bitkin.