is.
esk. Argun.
1. esk. Fare.
2. Tar. Eski Türk boyu adı.
“Töre tügĭl, kara’man. / Narık oglı Çora’man. / Aslımnı sorasañ / Men Argın’man. / Ak şunkar kuştan kırgınman. / Awılımnı sorasañ / Ay tamgalı Kukus oglı Tama’man.” – (Radlov’dan Başkurdistanlı Abdülkadir / İnan – Çorabatır, Kırım Nogay varyantı).
Rom: s. arh. 1. Şoarece, şobolan. 2. İst. O veche seminţie turcică.
