is.
(Ar. arefe) Arife; belli bir günün, bir olayın bir önceki günü veya günleri. Var. arfe, arife, arpe.
“Kurban Bayramınıñ arefesĭ eken. On üç hane Gezlew ĭskelesĭnde bĭr yelkenlĭ gemĭge mĭngenler.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
“Cılbaş arfesĭ günü Sabri, nenesĭ ve dört yaşında ekesĭ İrfan, üşewĭ fabrikaga bardılar.” – (Muratça Seit-Abdula – Tatar Tĭlĭ I).
Arefe günĭ yalan aytkannıñ bayram günĭ yüzĭ kızarır. – Atas. Arefe günü yalan söyleyenin bayram günü yüzü kızarır.
