is.
1. (Fars. abbaz=usta yüzücü). Suda türlü oyunlar, gösteriler yapan yüzücü.
“Appaz, şappaz, / Áná keldĭ bĭr cambaz.” – Bir abbaz (yüzücü), bir şahbaz (pehlivan), / İşte geldi bir canbaz (akrobat). – (Boztorgay); (Bu sözler panayır ve sirk programlarını duyuran bir tellâlın cümlesi olsa gerek).
2. öz. is. (Ar. “arslan”, “çatık kaşlı”; kişi adı Abbas) Erkek adı Appaz / Abbas.
Yolcıdır Appaz, kĭmsege bakmaz. – Deyim. “O mutlaka yolaçıkacaktır”, anlamında..
Rom: s. 1. (Persanism) Înotător artistic. 2. s. propr. Nume de persoană. Appaz, Abbas. (b.).
