f.
Açgözlülükle yutmak; düşüncesizce tüketmek.
Apır şapır – zf. Açgözlülükle (tüketme).
Apırıp şapırgannın esĭ soradan kelĭr. – Atas. Malını çarçur edenin aklı başına sonradan gelir.
Rom: v. A înfuleca; înghiţi cu lăcomie.
APIRMAK (apırmaq)
A
