is.
Af, Afu.
Ap etmek – Affetmek. “Bĭz Tatarmız, ĭşĭmĭz yakşı ketmiy, / Günahımız köp, Tañrımız ap etmiy.” – (Bekir S. Çobanzade – Armanda Bĭr Şair)
AP2
A
Af, Afu.