is.
(anaw yak’ tan) Öte, o yan, o taraf. Karşıtı mınyak .
“-(Yaşar) Köster maga, Kartallar köyĭ kayakta, dep cekĭrgen. / Cĭgĭt iş ĭstĭfĭn bozmadan (…) : – Ana, anyakta, degen.” – (Boztorgay).
“Bĭlmem, bonlarıñ taa anyagında başka bĭr tĭlek taa tuwar mı ?” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
Anyaka mınyaka – Bir o yana, bir bu yana. “Halimcan : (Sol bette kapıdan kĭrer, anyaka mĭnyaka karanır, yüksek sesmen bakırır.)” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Rom: s. Partea cealaltă.
