is.
Ana. Var. ana . Eşanl. nene .
“Mánecĭge mánem yok, / Men öksĭzmen annem yok. / Bo yalancı dünyada, / Kaytım şekken yarem yok.” – (Boztorgay).
“Men bo keşe bĭr tĭş kördĭm. / Üy töbem oyıldı. / Annemden saklı bĭr yar süydĭm, / Alemge tuyuldı.” – (Boztorgay).
Rom: s. Mamă. Vezi şi ana, nene.
