f.
Anmak. Var. añmak. Eşanl. yad etmek.
1. Akla getirerek sözünü etmek, hatırlamak.
“Mayga uwulgan kurmaçnı / Ceplerĭñe sala ket. / Yolda oturıp aşarsın, / Bunu bergen anayım / Artımdan aglay kaldı dep / Menĭ de bĭr anarsın, dey.” – (Cafer Bekirov – Çorabatır Destanı / Emel D.).
2. Bir kişiyi veya bir olayı törenle hatırlamak.
3. Bir sözü ağzına almak.
4. Bir armağanla gönlünü almak.
5. Adlandırmak.
Rom: v. 1. A-şi aduce aminte, a-şi aminti. 2. A comemora. 3. A-i rosti numele, a pomeni de cineva sau de ceva. 4. A-l onora pe cineva cu un cadou, amintindu-şi de meritele lui. 5. A numi, a denumi, a porecli.
