is.
Anlayış. Var. añlayış, añnayış.
1. Anlama.
2. Anlama yeteneği, zekâ.
3. Hoş görme, halden anlama.
4. Görüş, anlama biçimi, ziyniyet.
“Menĭm tüşünceme ve anlayışıma köre bĭzĭm halkımız añsız, oysız tuwuldır.” – (Müstecib H.Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
“O, umumi curtnıñ talanmasın, özĭnĭñ karaldısın cagılmasıman bĭr tutkandır. Ĭşte onıñ bo tarzda añlayışıdır ke oga ‘Bala içün bawga, / Curt içün cawga’ dedĭrtkendĭr.” – (Necip H. Fazıl – Kĭyew Konuşması).
Anlayış man karşılamak – Hoşgörü ile karşılamak.
Rom: s. 1. Înţelegere, faptul de a înţelege. 2. İnteligenţă, capacitate de a înţelege. 3. Bunăvoinţă, îngăduinţă. 4. Mentalitate.
