f.
Anlaşmak; düşünce, duygu , amaç bakımından birleşmek. Var. añlaşmak, añnaşmak.
“Eyüp : (Marüfe’men kapıda rastlaşırlar). Ne aytmak ĭstedĭ şu, babam ? Áná anlaşıñız Eyüp’men dedĭ.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
Aywanlar koklaşıp, insanlar konuşıp anlaşır. – Atas. Hayvanlar koklaşarak, insanlar konuşarak anlaşır.
Sabanda anlaşmagan, orakta töbeleşĭr. – Atas. Sabanda anlaşamayanlar, orak zamanında dövüşürler.
Rom: v. A se înţelege, a se pune de acord, a conveni.
