s.
Anlamlı, manalı; bir anlamı olan, bir anlam taşıyan. Var. Añlamlı, Añnamlı.
“Aşadakı ecĭklerge kelĭşĭklĭ bĭrer ecĭk taa katıp, anlamlı sözler yasañız : sı – , du – , – lem, – ter.” – (Muratça Seit-Abdula, İ. Ziyaeddin – Tatar Tĭlĭ – I).
Anlamlı anlamlı – Anlamlı olarak.
Rom: adj. 1. Cu înţeles, cu sens. 2. Semnificativ, expresiv.
