bağ. ve zf.
Anca, ancak.
1. zf. “Yalnız”, “sadece” gibi sınırlama anlatır.
2. zf. “Olsa olsa”, “en çok”, “en az” gibi bir sınırı anlatır.
3. bağ. “Lâkin”, “ama” gibi, bir düşünceye karşıt ikinci bir düşünceyi bağlar.
“Çın demesĭ ne şĭkâr, beş on takmak. / Anca menĭm muradım senĭ cakmak.” – (Ahmet Karakaya – Çınlar).
4. zf. En erken.
