z.
Ötekisi, diğeri, sözü edilenden veya bilinenden başkası.
“Perde açılayatırganda onlardan bĭrĭ konuşmaga başlay, anawbĭrlerĭ tıñlay.”– (Müstecib H. Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: pron. dem. Celălalt, cealaltă.
ANAWBĬRĬ
A
