ünl.
(İbr.>Ar. amin) “Allah kabul etsin” anlamında duaların arasında ve sonunda söylenir.
“Hoca efendĭ dua ete kartlarman bĭrge, / ‘Kelĭn ogır ketĭrsĭn köyge’ dep tĭliy, / Bu duaga koşılgan halk ‘Amin’ diy.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Toy, şiir).
Kabul bolmaycak duwaga ‘amin’ deme. – Atas. Gerçekleşmeyecek bir şeye bel bağlama.
