is.
(Ar. amil) Amil, etken; sebep.
“Muallĭmlĭk vazifesĭnden tış bolgan bo ĭşlermen Niyazi efendĭnĭ ograştırgan amil ne edĭ aceba ?” – (Necip H. Fazıl – Bĭr Konuşma).
Rom: s. Factor, element; mobil.
AMİL
A
