is.
(Ar. amentu -”inanıyorum”). Amentü.
1. Kuran’ın ikinci El Bakare ve dördüncü En Nisa surelerinde geçen, “inanıyorum” kelimesiyle başlayan ve müslümanlığın altı temel ilkesini sıralayan, Allah’a, meleklerine, kutsal kitaplarına, peygamberlerine, ahiret gününe ve kadere inanmayı ifade eden ayet.
“Akşam ah dep cataman, ‘Amentü’ okıp. / Keşe tĭşke kelesĭñ karanfil kokıp.” – (Boztorgay).
2. mec. Bir kimsenin davranışlarının veya görüşlerinin dayandığı temel ilkeler.
Rom: s. 1. “Credo” -ul musulman; denumirea versetului Coranului ìn care se afirmă elementele de bază ale crezului musulman : Credinţa în Allah, în Îngerii Lui, în Sfintele Lui Scripturi, în Profeţii Lui, în Ziua de Apoi şi în Destin. 2. fig. Totalitatea convingerilor şi principiilor de comportare ale cuiva.