s.
Amelsiz. Var. amelsĭz.
1. Pratiksiz, uygulamasız.
2. Verimsiz, esersiz.
Amelsĭz alim cemĭşsĭz terekke uşar – Atas. Amelsiz alim yemişsiz ağaca benzer.
Rom: adj. 1. İnaplicabil, rupt de practică, 2. Neproductiv.
AMELSĬZ1
A
