is.
Alışkanlık.
1. Bir şeye alışmış olma durumu, huy.
2. Psik. Şartlanmış davranış.
“Onlar (atlar) colnı sáde alışkanlık man ya da yanlarındakı kĭşĭlernĭñ yardımı man tababĭle edĭler.” – (Heyet – Tatar Tĭlĭ II).
Rom: s. 1. Obişnuinţă, deprindere. 2. s. Psih. Reflex condiţionat.
