s.
1. Alışık; herhangi bir duruma alışmış olan.
“Sora o imansız hayvanlar da alışık bolmaganları içün, kĭrmiyler, kapısına kadar baralar, aylana da kaytalar.” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
“Üyden uzak ketkenĭne alışıkman men onıñ amma, Anife-ttám …” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
2. Alışılmış, her zamanki gibi olan. Alışık bĭr ses.
“Atlar yawaş yawaş cüreler, dayım kamışını kullansa bĭle, atlar alışık cürüşlerĭnden şıkmaylar.” – (M. Yaşar – Şaliy Şal).
Rom: adj. 1. Obişnuit, deprins, acomodat. 2. De totdeaunea.
