ALIR A is. ve f.Alma; almak. “Kız oturgan üç künçük, / Bolgan şaylı kelĭnçĭk. / Soñ atılgan Salgır’ga, / Bahttan açuw alırga.” – (Bekir S. Çobanzade – Su Anası). Rom: s. şi v. Luare; a lua.