f.
Alınmak, kızmak; bir sözün, bir davranışın kendisine karşı olduğunu görerek veya sanarak incinmek veya sinirlenmek.
“Halimcan (Marüfe’ge) : Ne boldı ay ? Bek alıngansıñ. / – Marüfe : Cañı kudagıyımız bĭznĭ kurumsuz diy emĭş.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).
“Kuwetlĭsĭn ama, dost, bek şalt alınasın.” – (Boztorgay).
Tez alıngan tez yatışır. – Atas. Çabuk alınan, çabuk yatışır.
Rom: v. A se mânia; a se aprinde.
