is.
Alış veriş. Var. alışberĭş, alışverĭş.
1. Almak vermek işi, ticaret.
“Bergenge beş köp, alganga altı az, derler. Elbet alımda berĭmde bĭr karar bolmaz.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. mec. İlişki, bağ.
Rom: s. 1. Negoţ, comerţ. 2. fig. Relaţie, legătură.
