is.
(Ar. alim). Alim, bilgin. Var. alĭm.
“Alimler, yazıcılar ve tanılgan artistlernĭñ bĭrköbĭsĭ mında (Bükreş’te) çalışa.” – (Ekrem Menlibay, Ali Naci Cafer – Okuma Kitabı III).
“Tatar-Türk tarihĭ men ograşkan alimler ekĭ türlĭdĭr : 1. Tatarlarga hor köz men karaganlar, … 2. Tatar tarihĭne obyektif köz men ve yalnız hakikatnı meydanga şıgarmak niyetĭ men yaklaşkanlar.” – (Tahsin Cemil – Tatar Adı / Renkler).
Mörekep calamakman alim bolınmaz. – Atas. Mürekkep yalamakla alim olunmaz.
Rom: s. Om de ştiinţă, savant.
