ALIM

A
is.

Alım.
1. Almak işi, alma, alış.
2. Haraç; vergi.

“Kĭmler yok ta, kĭmler bar / Bo cıyınnıñ ĭşĭnde … / Elden alım aldırmas / İygĭ tuwgan Mamay bar, / …” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).

3. mec. Çekicilik, cazibe.
4. mec. Çalım, kurum, gösteriş.

Rom: s. 1. Luare. 2. Bir; impozit. 3. Atracţie, atractivitate, farmec. 4. Fast, pompă.
Yazar: admin