f.
Alkışlamak. Var. alkışlamak.
1. esk. İyi dileklerde bulunmak, hayırdua etmek.
2. Bir şeyden memnun kaldığını bildirmek, onayladığını, beğendiğini söylemek.
“Al cawlık nagışladım, / Yar saga bagışladım, / Sen, men’ üşün tuwgansın, / Takdirim’ algışladım.” – (Boztorgay).
“Bĭr málden sonra cengesĭ aşkanadan şıgıp katımızga kelĭp otırdı, üylenmek ĭstegenĭmĭznĭ algışladı.” – (Altay Kerim – Kâniye).
3. Beğendiğini el çırparak göstermek.
“Vakıt keldĭ, tartıldı perde. / Festival başlay. / Bütün sala toktamadan algışlay, / Tĭzĭlgen ballar sahnede gömelek.” – (Necibe Şukuri – Azaplar).
Rom: v. 1. A binecuvânta, a blagoslovi. 2. A-şi exprima mulţumirea, a aproba, a aprecia. 3. A aplauda.
