is.
(Ar. helâk, helâkat -”ölme, bitkinleşme”). 1. Sıkıntı, dert, tehlike, belâ, kötülük.
2. Felâket, bozgun.
“Eger menĭm basım alekette bolsa kılıştıñ uşından kan tamar.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
Rom: s. 1. Necaz, belea, năpastă; pericol. 2. Dezastru, catastrofă.
