s.
Alşaşık. Var. alşacık.
“Alçacık boylı, katife donlı – Patlıcan” – (Seyfettin H. Fazıl, Mecit Abdülaziz – Tapmaçalar / Emel M.).
Rom: adj. Scund de tot; mărunt de tot.
ALÇACIK (alçacıq)
A
Alşaşık. Var. alşacık.