s.
(ala ayak) Ala ayaklı, alabacak; sekili, ayakları bileğe veya dize kadar beyazlı olan (hayvan). Eşanl. aktaban .
“Şıbırşıp ta şıktı cüyrükler, / Eñ aldında Camawlı. / Camawlı’dan fayda yok. / Alayak torı tamalı.” – (Boztorgay).
“Mĭngen atım, al ayak , temkĭllĭ kök, / Şınşılarman şınlagan künlerĭm köp.” – (Boztorgay).
Rom: adj. Pintenog; animal cu partea inferioară a picioarelor albă.
