is.
Alay; bir kimsenin, bir şeyin kusurlu veya gülünç taraflarını küçümseyerek eğlence konusu yapma.
“Artımızdan tagışalar, ayuwga karaganday etĭp alaylar man, külkĭler men, aram laflar man şahsiyetĭmĭznĭ karalaylar.” – (Yaşar Memedemin – Ayrılma).
Alay etmek – Birisiyle veya bir şeyle eğlenmek.
Alayday kelmek – Alay gibi gelmek; alaya alma izlenimi vermek.
Alayga almak – Alay etmek, eğlenmek.
Rom: s. Luare în râs, bătaie de joc, zeflemea, ironie.
