s. ve zf.
(İtal “alla turca”>Türk.). 1. Alaturka; eski Türk gelenek, görenek, adet ve hayatına uygun.
2. mec. Yöntemsiz, keyfi, düzensiz.
Rom: adj. şi adv. 1. În stil tradiţional turcesc.2. fig. Dezordonat, arbitrar.
ALATURKA (alaturka)
A
