f.
1. Alıvermek, hemen almak. Var. alaguymak .
“Kör közĭñmen, begenseñ, alakoy süyseñ. / Göñĭl saga coştı endĭ, sen ne deseñ.” – (Boztorgay).
2. Kendine ayırmak, kendisi için almak.
Rom: v. 1. A lua imediat. 2. A reţine pentru el.
ALAKOYMAK (alaqoymaq)
A
